صدای جوان

صدای جوان، صدای نسل جوان، شغل، کار، درامد، ازدواج، مسکن، تفریح، اوقات فراغت

گروه جوان و ورزش     گروه جوان و معرفت     گروه جوان و محيط زيست     گروه جوان و ازدواج     گروه جوان و کارآفريني     گروه جوان و فرهنگ     :فهرست موضوعی

اگر همه آرزوها برآورده می شد، هیچ آرزوئی برآورده نمی شد || به زبانت اجازه نده که قبل از اندیشه ات به کار افتد || خلاقیت یعنی بهترین استفاده از داشته ها و شرایط کنونی || اگر می‌خواهید کاری را انجام دهید، هم‌اکنون انجامش دهید، وگرنه پشیمان خواهید شد
حرکات مخاطره آمیز در رانندگی
نگارنده : جوان ایرانی - ساعت ٩:٤٤ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٥/٤/۱٦
 
 
رانندگی هیچ کس جز خودشان را قبول ندارند؛ فکر می کنند همه ویژگی های یک راننده حرفه ای یکجا در وجودشان جمع شده و بس. سر نترس، مهارت کافی یا اعتماد به نفس کاذب و اعتقاد اشتباه به قضا و قدر به این امید که هیچ حادثه ای پیش نخواهد آمد! آن هایی که سرعت مجاز را رعایت می کنند، از چراغ قرمز عبور نمی کنند، با بوق زدن های پی در پی روی اعصاب دیگران پیاده روی نمی کنند، در ترافیک آرام و با حوصله می رانند، در رانندگی با احتیاط و قانونمدار هستند و... را اصلا راننده نمی دانند. احساس می کنند بهترین هستند، ادعا دارند کمتر کسی ممکن است در رانندگی روی دستشان بلند شود. به همین دلیل است که تعریف آن ها از راننده حرفه ای با آنچه در قانون آمده زمین تا آسمان تفاوت دارد. آمارهای پلیس می گوید از ابتدای امسال تاکنون ۵۱۳۵ مورد تصادف در پایتخت رخ داده که دلیل اصلی آن ها تغییر مسیرهای ناگهانی و انجام حرکات مخاطره آمیز مانند لایی کشی، ویراژ دادن و حرکات مارپیچ از سوی رانندگان بوده است.
 
رانندگی حرفه ای یعنی این
راننده حرفه ای یعنی این که در خیابان های شلوغ و پر ترافیک یا در بزرگراه هایی که محدودیت سرعت دارند بتوانی از بین ماشین ها با هر ترفندی که لازم است از چراغ زدن های پشت سر هم گرفته تا نزدیک شدن بیش از حد به خودروی جلویی، برای خودت راه باز کنی، ماهرانه از بین ماشین ها لایی بکشی و ویراژ بدهی، رانندگان دیگر هم از ترس جانشان راه را برایت باز کنند و تو مغرور از این پیروزی به مسیرت ادامه دهی بدون این که تصادف کنی. این ویژگی رانندگانی است که عشق ویراژ دادن و لایی کشیدن هستند، همان هایی که در ترافیک حوصله ندارند و تا چراغ سبز می شود با بوق زدن های پی در پی رانندگان جلویی را وادار می کنند پایشان را محکم تر روی پدال گاز فشار دهند، اگر عابر پیاده ای دست بر قضا در حال عبور باشد با چراغ زدن به او می فهمانند که اولویت با آنهاست حتی اگر روی خط عابر پیاده باشد. حوصله ماندن روی یک خط را ندارند، مدام از این لاین به آن لاین تغییر مسیر می دهند، در بزرگراه مدام در حال ویراژ دادن و لایی کشیدن از بین خودروهای دیگر هستند. رانندگی دیگران از نظرشان حوصله سر بر است و مدام در حال غر زدن به این و آن هستند که معلوم نیست گواهینامه شان را از کجا گرفته اند!
 

از پراید تا پورشه
 
خودروی چند صد میلیونی زیر پایشان باشد یا چند میلیونی؛ فرقی نمی کند. پشت فرمان که می نشینند هر کدام با هزار و یک دلیل ـ که البته به نظر خودشان کاملا منطقی است ـ نمی توانند ویراژ دادن و لایی کشیدن در خیابان های شلوغ و بزرگراه هایی را که محدودیت سرعت دارند، کنار بگذارند. مزدا۳، بنز، پورشه، بوگاتی یا یکی از آن شاسی بلندهای با ابهت! همین اول بگوییم که نمی خواهیم همه آن هایی را که پشت فرمان یکی از این خودروهای چند صد میلیونی می نشینند، متهم به نادیده گرفتن قوانین کنیم، اما متاسفانه کم نیستند از این دست رانندگان که وقتی پشت فرمان می نشینند انگار کسرشأنشان می شود مثل رانندگان دیگر در ترافیک معطل بمانند، این ها همان هایی هستند که در بزرگراه ها معمولا از لاین سرعت حرکت می کنند و دائم با چراغ زدن های پی در پی یا رانندگان جلویی را وادار به کنار کشیدن می کنند یا مدام از بین خودروهای دیگر ویراژ می دهند و لایی می کشند.
استدلال شان هم این است که چند صد میلیون پول بی زبان را داده اند پای خودروی خارجی که حالش را ببرند وگرنه اگر هدف شان فقط چهارچرخه ای برای رفت و آمد در شهر بود که می توانستند با یک ماشین ارزان تر هم کارشان را راه بیندازند.
 
در این میان گروه دیگری هم هستند که خودروی گران قیمت ندارند و با همان پراید هم کار خودشان را می کنند! آن ها این قدر خودشان را در رانندگی حرفه ای می دانند که نمی توانند حتی برای لحظاتی کوتاه طاقت بیاورند و با سرعت مجاز رانندگی کنند. آن ها همان هایی هستند که تقریبا رانندگی هیچ کس جز خودشان را قبول ندارند، حوصله ترافیک و حرکت قانونمند دیگر خودروها را ندارند، در خیابان ها مدام جلوی خودرو های دیگر می پیچند و در بزرگراه ها با چراغ زدن دائم در حال لایی کشیدن و لاین عوض کردن هستند.
 
یک مشکل ژنتیکی
 
شاید تعجب کنید اگر بدانید حرکات مخاطره آمیز هنگام رانندگی که لایی کشیدن و ویراژ دادن از شایع ترین آنهاست، ریشه ژنتیک دارد. بعضی ها ذاتا هیجانی، تنوع طلب و ماجراجو هستند، آن ها نه تنها هنگام رانندگی رفتارهای هیجانی از خود بروز می دهند، بلکه در برخورد با بسیاری از مسائل زندگی هم به جای تصمیم گیری منطقی و عقلانی، فقط به احساسات و هیجان ها توجه می کنند. این افراد اغلب دوست دارند موسیقی را با صدای بلند گوش دهند و چون از لحاظ ژنتیک آستانه کنترل شان بسیار پایین است، وقتی هیجان زده می شوند عقلانی تصمیم نمی گیرند و حتی به سلامت دیگر سرنشینان خودرو اهمیت نمی دهند. این رفتارها در مردان به مراتب شایع تر است و در سنین جوانی بین بیست تا سی سالگی بیشتر دیده می شود. برخورد قانونی و جریمه های سنگین هم ممکن است برای مدت کوتاهی جلوی این رانندگان را بگیرد، اما اثر دائمی روی آن ها نخواهد گذاشت و به این ترتیب آن ها دوباره سر جای اول شان برمی گردند. در این میان افرادی با تیپ شخصیتی هیستریونیک نیز در گروه رانندگان پرخطر قرار می گیرند. آن ها عشق خودنمایی هستند و از هر فرصتی برای جلب توجه دیگران استفاده می کنند و سعی دارند هنگام رانندگی با رفتارهایی از قبیل لایی کشیدن و ویراژ دادن خود را کانون توجه دیگران قرار دهند. اشخاصی که در زمان کودکی بیش فعال بوده و مورد درمان قرار نگرفته اند، در جوانی میل به انجام رفتارهای پرخطر در رانندگی دارند. البته این اشخاص با مراجعه به روانپزشک براحتی قابل درمان هستند و می توانند سلامت روانی خود را به دست بیاورند.
 
مشکل کجاست؟
 
واقعا اشکال از کجاست که برخی رانندگان اصول رانندگی حرفه ای و قانونمند را رعایت نمی کنند؟ رسانه ها که اطلاع رسانی کافی در این باره ندارند، پلیس که نقش خود در ارائه آموزش های لازم برای ارتقای فرهنگ ترافیک را آن چنان که باید پررنگ ایفا نمی کند، خانواده هایی که صرفا داشتن گواهینامه را ملاک راننده شدن فرزندشان می دانند و این که فرزندشان را راننده ای قانونمند بار بیاورند، چندان جدی نمی گیرند. این یک چرخه ناقص است، همه این عوامل اگر کنار هم باشند قطعا بر این که کودکان و نوجوانان ما در آینده راننده ای حرفه ای و قانونمند شوند تاثیر گذار خواهد بود. اما روی سخن ما با آن دسته از رانندگانی است که در سن جوانی یا حتی میانسالی هستند و هنگام رانندگی هم چنان جنون سرعت رفتن و لایی کشیدن دارند.
از نظر رانندگان دیگر چه بخواهید و چه نخواهید مهر یک راننده بی فرهنگ بر پیشانی تان خورده چون رانندگی حرفه ای فقط از نظر شما یعنی ویراژ دادن و لایی کشیدن، اما از نظر دیگران حرفه ای بودن یعنی حرکت قانونمندانه همراه با جریان ترافیک، توام با آرامش و احترام به حقوق رانندگان دیگر، این یعنی رانندگی حرفه ای قانونمند.
 
جریمه 3۰۰ هزارتومانی و نمره منفی
 
پلیس رانندگانی را که در بزرگراه ها و معابر شهری مرتکب رانندگی های خطرساز شامل حرکات مارپیچ، تغییر مسیرهای ناگهانی و لایی کشیدن می شوند، به سه گروه تقسیم می کند؛ آن هایی که از روی ناچاری و اجبار آنقدر برای رسیدن به مقصد عجله دارند که در طول مسیر مرتکب چنین حرکاتی می شوند، گروه دوم آنهایی که رانندگی با هیجان را دوست دارند و به همین دلیل از لایی کشی و حرکات مخاطره آمیز نیز ابایی ندارند و گروه سوم رانندگانی که ذاتا رفتارهای نابهنجار در حین رانندگی دارند و قانون گریز هستند. شما جزو هریک از این سه گروه که باشید از نظر پلیس متخلف هستید و هیچ استثنایی هم در قانون وجود ندارد.
هر چند رانندگی مخاطره آمیز برخی افراد در سطح شهر یا بزرگراه ها که مرتکب لایی کشی، تغییر مسیرهای ناگهانی و حرکات مارپیچ می شوند، ممکن است به تصادف یا حادثه ای منجر نشود، اما نوع رانندگی این افراد تهدید جدی برای دیگر رانندگان به شمار می رود و امنیت عابران و رانندگان دیگر را به خطر می اندازد.
 
رانندگانی که مرتکب چنین حرکات مخاطره آمیزی شوند بر اساس قانون علاوه بر جریمه سیصد هزار تومانی ۸ نمره منفی برای خودروهای شخصی و ۱۰ نمره منفی برای خودروهای عمومی مانند تاکسی، اتوبوس و وسایل نقلیه سنگین شامل کامیون در نظر گرفته شده است. براساس ماده ۵ قانون بیمه، اگر برای این رانندگان تصادفی هم رخ دهد که در آن به عنوان مقصر حادثه شناخته شود، موظف هستند ۲ درصد خسارت در تصادفات خسارتی و یک درصد خسارت در تصادفات جرحی و فوتی را از جیب خودشان پرداخت کنند.