صدای جوان

صدای جوان، صدای نسل جوان، شغل، کار، درامد، ازدواج، مسکن، تفریح، اوقات فراغت

گروه جوان و ورزش     گروه جوان و معرفت     گروه جوان و محيط زيست     گروه جوان و ازدواج     گروه جوان و کارآفريني     گروه جوان و فرهنگ     :فهرست موضوعی

اگر همه آرزوها برآورده می شد، هیچ آرزوئی برآورده نمی شد || به زبانت اجازه نده که قبل از اندیشه ات به کار افتد || خلاقیت یعنی بهترین استفاده از داشته ها و شرایط کنونی || اگر می‌خواهید کاری را انجام دهید، هم‌اکنون انجامش دهید، وگرنه پشیمان خواهید شد
ورزش مناسب برای همه سنین
نگارنده : جوان ایرانی - ساعت ٤:٥٩ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٤/۱٠/۱٧
 

والدین بیشتر زمان زندگی خود را صرف سلامتی و طول عمر فرزند خود می کنند. به منظور جلوگیری از بروز چاقی، مشکلات وابسته به رشد، توجه به نقطه ی آغاز فعالیت بدنی و حفظ آن در دوران کودکی، اهمیت خاصی دارد. فهرست کاملی از فواید فعالیت بدنی در دوران کودکی موجود است که برای کودکان و نوجوانان سنین مدرسه تهیه شده است.

از جمله این فواید، توسعه ی آمادگی و هماهنگی، کنترل وزن و کاهش خطر ابتلا به این مشکلات سلامتی، هم چون بیماری های قلبی است که در آینده ی این کودکان اهمیت ویژه ای دارد. هم زمان با بزرگ تر شدن فرزندانتان، شرکت در ورزش های تیمی به توسعه ی مهارت ها، اعتماد به نفس و عملکردهای علمی آن ها کمک خواهد کرد. پاداش دیگر این قبیل فعالیت ها، یادگیری نظم و ترتیب و عدالت است. برای فرستادن فرزندانتان به جاده ی سلامتی زندگی، اطلاع از نحوه ی انتخاب صحیح بازی، تمرین و ورزش های تیمی برای آن ها ضروری است.


سن مناسب شروع فعالیت بدنی، چه سنی است؟


انتخاب فعالیت هایی همراه با نشاط و شادابی برای کودکان در همه ی سنین، اهمیت زیادی دارد. شاید شما ستاره ی تیم فوتبال خود باشید، اما ترجیحا برای کودک شما بهتر است، حرکات موزون را انجام دهد. کودکان برای توسعه ی مهارت های ورزشی و یا انجام فعالیت های بدنی به ورزش سازمان یافته نیاز ندارند.
ادوارد لاسکوسکی، مدیر «بخش میوکلینیک طب ورزشی» معتقد است: «یک زندگی سالم، الزاما نیازمند ورزش نیست.» اما از طرف دیگر روچسترمین می گوید: «شرکت کودکان شما در فعالیت های جسمانی امر بسیار مهمی است؛ حتی اگر این فعالیت، دوچرخه سواری همراه با خانواده یا بازی بیسبال و بسکتبال با کودکان دیگر باشد.» هر کودکی به شکل متفاوتی رشد می کند، پس بهتر است با کودکان خود براساس سن بلوغ و سطح مهارت هایشان رفتار کنید. در ادامه ی این قسمت، فعالیت ها و ورزش های مناسب سنین متفاوت را ارائه کرده ایم.

فعالیت های مناسب برای سنین دو تا سه سالگی


کودکان کم سن و سال ابتدا باید مهارت های حرکتی پایه، مانند: دویدن، گرفتن، پریدن و ... را بیاموزند، زیرا برای شرکت در تمرین ورزشی بسیار جوان هستند. آن ها باید بتوانند:

آزادانه و تحت نظارت مربی، با دیگر کودکان به بازی بپردازند که البته بازی آن ها نباید سازمان یافته باشد.
دویدن یا پیاده روی در زمین بازی را تجربه کنند.
در زمین بازی تاب بازی کنند.
در محیط های آبی تحت نظارت به بازی بپردازند.
در کلاس های ژیمناستیک مبتدی که تحت نظارت افراد حرفه ای تشکیل می شوند، شرکت کنند.
غلتیدن و سر خوردن را تجربه کنند.

فعالیت های مناسب برای سنین چهار تا شش سالگی


حرکات موزون؛
لی لی بازی و گرگم به هوا؛
پرتاب توپ های سبک؛
دوچرخه سواری با چرخ های کمکی.
با این فعالیت ها زمانی که کودک شما به سن شش سالگی برسد، مهارت های حرکتی خود را توسعه داده است و قادر خواهد بود، با امنیت بیشتری به فعالیت بپردازد. ضمنا کودک شما برای ورزش های تیمی نیز آماده خواهد شد.

فعالیت های مناسب برای سنین هفت تا ده سالگی

بیسبال؛
ژیمناستیک؛
فوتبال؛
شنا؛
تنیس.

فعالیت های مناسب برای سنین ده به بالا

دوچرخه سواری،
تمرین های هوازی و قدرتی
شروع تمرین با وزنه تحت نظارت متخصص طب ورزشی؛
پیاده روی؛
ورزش های تیمی سازمان یافته؛
قایقرانی؛
رشته های دو و میدانی؛
سافت بال.

آیا فعالیت کودک شما باید روزانه باشد؟


کودکان باید حداقل یک ساعت در روز را صرف شرکت در فعالیت های بدنی و یا تمرین های ویژه ی ورزشی کنند. هم چنین، کودکان بزرگ تر می توانند، در کلاس های آمادگی جسمانی و یا تمرین های قدرتی شرکت کنند؛ به شرطی که فعالیت های آن ها شامل سه جلسه در هفته و هر جلسه 30 دقیقه فعالیت باشد. در فواصل بین جلسات، حتما یک روز استراحت لازم است.

فواید ورزش سازمان یافته چیست؟


به طور کلی، کودکان با شرکت در فعالیت های بدنی و ورزش های تیمی موارد زیر را می آموزند:
پذیرفتن بازخورد؛
مسئولیت؛
نظم و ترتیب؛
عدالت؛
پیروی از اهداف؛
ارتباط متقابل با دیگران؛
احترام؛
مسئولیت پذیری؛
توانایی تغییر یافتن.
اما زمانی که کودک شما آماده ی شرکت در ورزش های تیمی شد، از علاقه ی وی برای شرکت در این فعالیت ها مطمئن شوید. هرگز او را به شرکت در ورزش های تیمی و یا پیوستن به یک تیم وادار نکنید. هم چنین به زمان بندی برنامه هایش توجه داشته باشید. زیرا اگر هم زمان در کلاس های موسیقی و بازی های مدرسه شرکت می کند، ممکن است از پیوستن به گروه ورزشکاران و یا شرکت در فعالیت ورزشی احساس خوبی نداشته باشد.

آیا شما به عنوان پدر یا مادر آمادگی شرکت فرزندتان را در فعالیت های ورزشی دارید؟


به عکس العمل های خود توجه داشته باشید. آیا شما به بهترین شکل می توانید، با پیروزی ها و شکست های فرزند خود مواجه شوید؟ از خود بپرسید: «آیا می توانم برای مدت طولانی یا هفته های متوالی، کودک خود را در اختیار مربی قرار دهم؟ اگر توانایی چنین عملکردهایی را دارید، بگذارید کودک شما در ورزش های تیمی و فعالیت های گروهی شرکت کند. البته شما هم می توانید داوطلبانه در مربیگری کودک خود مشارکت داشته باشید. بدین وسیله قادر خواهید بود، میزان پیشرفت و توانایی های کودک خود را در مقایسه با کودکان دیگر بررسی کنید.

چه طور می توانید تشخیص دهید، کدام رشته ی ورزشی برای فرزند شما مناسب است؟


اگر تصمیم دارید ورزش مناسب کودک خود را انتخاب کنید، به تفاوت های بین رشته های ورزشی از نقطه نظرات زیر توجه کنید:
میزان تجهیزات مورد نیاز و هزینه ی آن ها؛
میزان درگیری های بدنی در هر رشته ی ورزشی؛
درک کامل مهارت های فردی هر رشته ی ورزشی؛
درک کامل عملکردهای تیمی و رشته ی ورزشی؛
تعداد نفرات هر تیم؛
شانس هر کودک برای شرکت در هر رشته ی ورزشی.
اگر در جامعه امکان دسترسی به فعالیت های ورزشی متنوع وجود دارد، اجازه دهید فرزندتان رشته های متفاوت ورزشی را بیازماید. کودکان جوان تر از شرکت در فعالیت های متنوع سود بیشتری خواهند برد تا این که تنها در یک یا دو رشته شرکت کنند. برای کودکان، ورزش های تیمی، مانند سافت بال و فوتبال، بهتر از ورزش های انفرادی مانند تنیس، دویدن و گلف هستند. مطمئن شوید که فرزند شما با ورزش هایی که دارای طبیعت پربرخورد هستند، احساس راحتی می کند. آیا او برای شرکت در ورزش های توپی از هماهنگی لازم چشم و دست برخوردار است؟ پس از این که به یک رشته ی ورزشی علاقه مند شد، توجه کنید که آیا آن رشته ی ورزشی با ویژگی های او، مانند: قد، وزن، قدرت و هماهنگی، متناسب است؟

در ورزش سازماندهی شده چه نکات باارزشی وجود دارد؟


به منظور سنجش این که کودک شما در شرایط مطلوبی است یا خیر، به نکات زیر توجه کنید:
1. کیفیت مربیگری
در ابتدای امر باید به سلامت و امنیت فرزند خود فکر کنید. آیا مربی از او می خواهد که از قوانین خاصی پیروی کند و تجهیزات مناسب ورزشی را به کار گیرد؟ آیا مربی بدن ساز تیم که با کودک کار می کند، از این حقیقت که او هنوز از لحاظ جسمانی به بلوغ کامل نرسیده، آگاه است؟ کودکان باید آمادگی حرکتی و موقعیت بدنی مناسبی را به دست آورند تا از هرگونه آسیبی در امان بمانند.
هم چنین به رفتار مربی طی بازی توجه داشته باشید. اگر مربی طی بازی مداوم فریاد می زند و یا بیشتر بازیکنان ماهر را به بازی می گیرد، بهتر است کودک خود را از آن تیم خارج کنید. بکوشید مربی کودک خود را بشناسید و اگر ممکن است، قبل از عضویت فرزند خود در هر تیمی، از تجارب مربیگری مربی آن تیم مطلع شوید. زمانی که کودک شما به سن 11 تا 12 سالگی می رسد، درک مفاهیم رقابت و برد و باخت برای وی آسان تر می شود. دکتر لاسکوسکی می گوید: «بردن به هر قیمتی، کودک شما را از ورزش دور خواهد کرد.»
2. وظایف تیمی
آیا کودکان هم گروه فرزند شما، از لحاظ سنی با او یکسان هستند؟ آیا آن ها از لحاظ بلوغ جسمانی و سطح مهارت گروه بندی شده اند؟ آیا قبل و بعد از فعالیت، به گرم کردن و سرد کردن خود می پردازند؟ و آیا دست اندرکاران و مربیان تیم، به دو عمل گرم کردن و سرد کردن به عنوان عوامل پیشگیری کننده از آسیب ها، نگاه می کنند؟ توجه به این نکات به منظور پیشگیری از بروز آسیب ها، اهمیت خاصی دارد.

چه طور می توانید فرزند خود را حمایت کنید؟


به طور کلی مثبت نگر و مشوق فرزند خود باشید. به تلاش ها، پیروزی ها و بهبود عملکرد او توجه کنید. از برنامه های زمانی مسابقات و یا تمرین ها آگاه باشید و هنگام حضورتان در مسابقات، رفتار ورزشکارپسندانه ای از خود بروز دهید. اگر کودک شما تصمیم به ترک ورزش یا فعالیت خاصی داشته باشد، به دنبال نشانه های فشار روحی ناشی از بیش تمرینی در ورزش و یا فشارهای مربوط به مسائل تیمی باشید. در چنین مواقعی بدانید که او می تواند در زمان دیگری و یا در رشته ی ورزشی دیگری، در آینده به فعالیت بپردازد. می توانید برای کم کردن فشارهای روحی، او را به سوی شرکت در رشته های هنری و ریتمیک هدایت کنید.
کودک شما در هر ورزشی که شرکت می کند، به منظور حفظ سلامت و آمادگی جسمی و روانی او، به دنبال یک هدف طولانی مدت برای آینده اش باشید. سعی کنید در تمامی مراحل رشد او، زندگی فعال و پرتحرکی را برایش فراهم سازید. اگر خود شما در فعالیت های پرتحرک و ورزشی شرکت کنید، فرزندانتان نیز به فعالیت و شرکت در ورزش تشویق می شوند.

منبع: رشد آموزش تربیت بدنی