صدای جوان

صدای جوان، صدای نسل جوان، شغل، کار، درامد، ازدواج، مسکن، تفریح، اوقات فراغت

گروه جوان و ورزش     گروه جوان و معرفت     گروه جوان و محيط زيست     گروه جوان و ازدواج     گروه جوان و کارآفريني     گروه جوان و فرهنگ     :فهرست موضوعی

اگر همه آرزوها برآورده می شد، هیچ آرزوئی برآورده نمی شد || به زبانت اجازه نده که قبل از اندیشه ات به کار افتد || خلاقیت یعنی بهترین استفاده از داشته ها و شرایط کنونی || اگر می‌خواهید کاری را انجام دهید، هم‌اکنون انجامش دهید، وگرنه پشیمان خواهید شد
خواستگاری دختران از پسران صحیح است؟
نگارنده : جوان ایرانی - ساعت ٧:٢٢ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٤/۱٠/٧
 

دختران به خواستگاری پسران بروند یا خیر؟ + اسامی کشورهایی که دخترها به خواستگاری پسرها می‌روند. دختران به خواستگاری پسران بروند یا خیر؟

به تازگی یک جامعه‌شناس راه‌حل برون رفت از بحران افزایش سن ازدواج را خواستگاری دختران از پسران عنوان کرده و گفته: در حال حاضر فاصله سن بلوغ تا ازدواج ۱۵ الی ۱۷ سال شده است و با توجه به تغییرات جامعه و حرکت به سوی مدرنیته برای کم کردن این فاصله سنی، دختران نیز در صورت لزوم باید بتوانند از پسران خواستگاری کنند و این مسئله باید در جامعه فرهنگ‌سازی شود.

بی تمایلی نسل جوان به ازدواج باعث شده است کارشناسان اجتماعی روش های مختلفی را برای برون رفت از این بحران پیشنهاد دهند.

یکی از این روش های پیشنهادی برخی کارشناسان «خواستگاری دختر از پسر» است. ولی یکی از عادات و رسوم غلطی که گاه با دیدی بسیار منفی از سوی جامعه با آن برخورد می شود، خواستگاری دختر از پسران (البته با اطلاع خانواده) می باشد که هر چند برخلاف عرف است اما باید دانست فعلی حرام و نادر نیز نمی باشد!

اما از قدیم مرسوم بوده که آقا پسرها به خواستگاری دختر خانم‌ها بروند و این رسم نسل به نسل ادامه داشته و به ما رسیده است. پسر‌ها عادت کرده‌اند که گل و شیرینی بخرند و با خانواده و اقوام نزدیک به منزل دختر مورد نظر خود بروند و در این راه ممکن است به هدف خود برسند و با شخص مورد علاقه خود ازدواج کنند یا حتی ممکن است درخواست‌شان مورد قبول نباشد و دختر خانم‌ها هم طبق این رسم در خانه می‌نشینند و منتظر می‌مانند تا انتخاب شوند و کسی از آنها خواستگاری کنند و از بین خواستگارانی که دارند فرد مورد نظر و ایده آل خود را برای ازدواج انتخاب کنند که معمولا این ازدواج‌ها با انواع شروط و مهریه همراه خواهد بود.

حالا اگر این روند برعکس شود چه اتفاقی خواهد افتاد ؟ یعنی اگر دختر خانم‌ها به خواستگاری پسرها بروند آیا این شروط همچنان باقی خواهد ماند ؟ برای دختری که از پسری جواب نه بشنود چه اتفاقی خواهد افتاد ؟ خواستگاری دختران از پسران شدنی است؟ معایب این کار بیشتر است یا محاسن آن؟ چرا پسران می‌توانند به راحتی از کسی که علاقه دارند خواستگاری کنند اما دختران نمی‌توانند؟ چرا دختری که خواستگار مناسب ندارد باید به پیردختر شدن محکوم شود در حالی که می‌داند می‌تواند با ابراز علاقه به پسر مورد علاقه‌اش با او ازدواج کند؟ اگر ابراز علاقه و خواستگاری دختران از پسران فرهنگ‌سازی شود، خیلی از مشکلات ازدواج کمتر نمی‌شود؟ آیا سخت‌گیری خانواده‌های دختر کمتر نمی‌شود؟ مهریه‌های سنگین فراموش نمی‌شود؟ بریز و بپاش‌ها کمتر نمی‌شود؟ قرض کردن‌ها و سختی کشیدن برای برگزاری یک مراسم عروسی و تهیه جهیزیه کمتر نمی‌شود؟ سن ازدواج پایین‌تر نمی‌آید؟


به تازگی یک جامعه‌شناس راه‌حل برون رفت از بحران افزایش سن ازدواج را خواستگاری دختران از پسران عنوان کرده و گفته:  در حال حاضر فاصله سن بلوغ تا ازدواج 15 الی 17 سال شده است و با توجه به تغییرات جامعه و حرکت به سوی مدرنیته برای کم کردن این فاصله سنی، دختران نیز در صورت لزوم باید بتوانند از پسران خواستگاری کنند و این مسئله باید در جامعه فرهنگ‌سازی شود.

در حال حاضر از موانع ازدواج می‌توان به سه عامل اشاره کرد؛ یکی موانع محیطی و عوامل بازدارنده اقتصادی مانند بیکاری، کافی نبودن حقوق یا گرانی مسکن و عامل دوم سنت‌های غلط خانوادگی مانند مهریه‌های غیرمتعارف و هزینه‌های وحشتناک مراسم ازدواج است که باعث می‌شود پسر تا پایان عمر در حال پرداخت اقساط یک شب عروسی باشد. عامل سوم به مسائل تربیتی و علل رفتاری برمی‌گردد که امروزه 70 درصد از جوانان از پذیرفتن مسئولیت و اداره یک خانواده وحشت دارند و زندگی‌های مجردی آنان را بد عادت کرده است و در این میان والدین مقصران اصلی هستند.

پیشتر منوچهر طباطبایی‌راد عضو هیأت علمی دانشگاه علامه طباطبایی نیز با اشاره به برخی هنجارها مانند خواستگاری پسران از دختران گفت: متأسفانه در کشور ما رسم بر این است که پسر از دختر خواستگاری کند، در حالی که اشکالی ندارد که دختران در این زمینه پیش‌قدم شوند، منتها رعایت برخی مسائل و ویژگی‌های طرف مقابل نیز حائز اهمیت است. مثلاً پسران کمرو و خجالتی موارد مناسبی در این زمینه هستند.

عضو هیأت علمی دانشگاه علامه طباطبایی در پاسخ به این پرسش که آیا این اقدام می‌تواند موجب بروز مشکلاتی بعد از ازدواج شود تصریح کرد: اگر تمام حرف‌ها قبل از ازدواج گفته شود مشکلی پیش نمی‌آید. از طرفی باید به این نکته نیز توجه کرد که دختران باید پسرانی را برای ازدواج انتخاب کنند که قبل و بعد از ازدواج مغرور نمی‌شوند. متأسفانه برخی دختران در بحث ازدواج احساسی رفتار می‌کنند و فریب ظاهر پسران را می‌خورند.

این روانشناس مسائل ظاهری و وضعیت اجتماعی و اقتصادی پسران را در انتخاب آنها توسط این دختران مؤثر دانست و افزود: افراد باید یکدیگر را به واسطه ویژگی‌های شخصیتی یکدیگر بپذیرند نه مسائل اقتصادی و اجتماعی، هر چند افراد باید مرتبه‌ای از این شرایط را دارا باشند و سپس برای ازدواج اقدام کنند، اما نباید صرفاً بر این مسائل تأکید کرد.

طباطبایی‌راد اظهار داشت: ممکن است زوجین بعد از ازدواج دچار بیماری شوند یا شغل خود را از دست دهند، اگر همسر به خاطر این مسائل تن به ازدواج داده باشد، آن وقت کار به طلاق کشیده می‌شود. از طرفی اگر زوج، تنها به زیبایی طرف مقابل خود اهمیت دهد، وقتی همسرش تب کند، ممکن است از چشم او بیفتد.

دختران به خواستگاری پسران بروند یا خیر؟

اینجا دخترها به خواستگاری پسرها می‌روند

اما دانستن سنت خواستگاری در برخی کشورهایی که برخلاف اکثریت کشورهای جهان در آنها دختران به خواستگاری پسران می روند نیز جالب است: 

 

مراکش؛

مراکش یا مغرب کشوری است در شمال غربی آفریقا و مسلمان که درصد بیشتری از جمعیت کشور را زنان تشکیل می دهند. تحلیلگران به تازگی اعلام کردند که تعداد خواستگاری دختران مراکشی در چند سال اخیر افزایش چشمگیری داشته است تا جایی که آنها به دنبال دلایل این افزایش هستند.

خانم ها در مراکش از چند سال پیش با شکستن سنت ها خودشان پیشقدم شده و به خواستگاری پسرها می روند. دخترها در مراکش با رسیدن به خدمت مادر پسر مورد نظرشان از ویژگی های خود اعم از خانه داری، دستپخت و مهارت های زندگی شان تعریف می کنند و مادران با مشورت پسران شان نتیجه گیری می کنند که آیا این دختر گزینه مناسبی برای انتخاب آنها هست یا خیر.

در تحقیقاتی که در چند سال اخیر در مراکش صورت گرفته مردها استقبال خوبی از خواستگاری دخترها داشته اند چراکه دست آنها برای انتخاب بازتر است. زن ها در مراکش بر این باورند که درخواست ازدواج آنها از مردها به هیچ وجه مایه سرافکندگی آنها نیست.

آنها می گویند که اسلام دین برابری است و زن و مرد در همه چیز برابرند بنابراین آنها هم حق دارند که فرد موردعلاقه خود را انتخاب و به او درخواست ازدواج بدهند. آنها می گویند هیچ وقت سنت ها نباید دست و پای ما را ببندد. در مراکش تنها مردانی که از ظاهر و وضعیت مالی خوبی برخوردار هستند از درخواست ازدواج خانم ها عصبانی می شوند.

 

گینـه؛ من تو را انتخاب می کنم

جمهوری گینه بیسائو کشوری در آفریقا که زمانی الگوی آفریقا برای توسعه بود، در زمره فقیرترین کشورهای جهان قرار دارد. در این قسمت از دنیا هم این دختران هستند که همسر آینده خود را انتخاب می کنند.

آنها پیشنهاد خود را کاملا علنی با آوردن یک ظرف ماهی سرخ شده با روغن مخصوص و سس خوش طعم قرمز رنگی تزئین و با هماهنگی قبلی با مادر پسر به خدمت پسر مورد نظر می رسند. در ضمن اینجا منطقه ای است که مردها در قبال این درخواست هیچ قدرتی برای «نه» گفتن ندارند و بعد از مشورت با مادر خود درخواست دختر را قبول می کنند.  یعنی آنها روز بعد برای گرفتن جواب خود با دسته گلی سفید نزد داماد رفته و بعد از گرفتن جواب دسته گل را به او تقدیم می کنند.از آنجایی که گینه بیسائو کشوری بسیار فقیر است و اکثر دختران حتی توان تهیه و پخت آن ماهی مخصوص و مرسوم را ندارند با یک شاخه گل سفید به خواستگاری پسر مربوطه می روند.

در این شرایط حتی مردهایی که شرایط و آمادگی لازم برای تشکیل خانواده را ندارند هم با توافقی بلندمدت بعد از پیدا کردن کار و تهیه ملزومات لازم زندگی با دختر وارد زندگی مشترک می شوند. طبق تحقیقات انجام شده در این منطقه 75درصد مردان و زنان از این سبک ازدواج و زندگی رضایت دارند.

 

اوکراین؛ «لویو» شهر خواستگاری از مردان

بسیاری از شهرهای جهان دارای جمعیت متعادلی از زنان و مردان هستند اما شهری در جهان وجود دارد که طبق آخرین سرشماری ۸۵ درصد جمعیت آن را زنان تشکیل می دهند. شهر لویو در غرب کشور اوکراین قرار داشته و طبق آخرین سرشماری صورت گرفته در این کشور ، ۸۵ درصد جمعیت این شهر تاریخی را زنان تشکیل می دهند. کارشناسان جمعیت شناسی اوکراین علت وقوع چنین موضوعی در «لویو» اوکراین را عدم تمایل خانواده های این شهر به داشتن فرزندان پسر عنوان کرده اند که در گذر زمان باعث بروز چنین مشکلی در این شهر که همان نابرابری تعداد زنان و مردان در این شهر است، شده است و همین نابرابری باعث شده تا دختران به خواستگاری پسران بروند.

اختلاف زیاد بین جمعیت زنان و مردان در این شهر در سال های متمادی دلیلی شده تا دختران منتظر انتخاب شدن نباشند و خودشان دست به کار شوند.

رسم و رسومات در این کشور به سادگی معروف است و به همین دلیل بدون دردسر پیشنهاد خود را صریح در مقابل کسی که به او علاقه دارند می گویند.  این شیوه ازدواج درست مثل شیوه خواستگاری کردن مردها از زن ها عادی و مرسوم است.

 

چیـن؛ زنان مقتدر موسوا

در قبیله ای عجیب در چین به نام موسوا زنان و دختران حاکمان اصلی محسوب می شوند و روسای قبیله تنها از میان زنان انتخاب می شوند. اتفاق عجیب تر میان مردم این قبیله این است که زنان با یکدیگر کم حرف می زنند.

این قبیله هزاران سال است که در صلح و صفا در ساحل دریاچه لوگو در جنوب چین زندگی می کنند ولی زنانش کمتر با هم صحبت می کنند و صحبتی از پدر و پسر در این قبیله وجود ندارد. در این قبیله زنان انتخاب می کنند که با کدام مرد ازدواج کنند و در حقیقت ازدواج رسمی ندارند. دختران این منطقه حرف اول و آخر را برای ازدواج و انتخاب همسر خود می زنند و مردان پس از ازدواج در خانه زنان زندگی می کنند.در این قبیله حرف اول را زنان می زنند و هنگام مراسم ازدواج همه شروط و انتخاب و تصمیم گیری ها توسط زنان اتخاذ می شود.

 

شیکاگو؛ عضو تازه وارد اتحادیه خواستگاری از مردان

در شیکاگو هم چند سالی است که دخترها گوی سبقت را در خواستگاری کردن از پسران ربوده اند. دختران این شهر از ایالات متحده هم بر این باورند که ما هیچ اعتقادی به اینکه حتما باید پسر از ما درخواست ازدواج کنند، نداریم.

دوست داشتن فرد مورد نظر و شغل مرد برای دخترهای این شهر بیش از هر چیز اهمیت دارد تا آنجا که آنها بعد از شناخت طولانی مدت پسر مورد نظرشان تحقیقات گسترده ای درباره شغل و پیشینه کاری او انجام می دهند و بعد از تصمیم برای خواستگاری، با حلقه ای نقره ای رنگ و ساده به او پیشنهاد ازدواج می دهند.  در این درخواست هرگاه پسر مورد نظر تمایلی به پذیرفتن درخواست ازدواج نداشته باشد حلقه را رد کرده و روز بعد با گل سرخی برای دلجویی به دیدن خواستگار خود می رود. این روش ازدواج چند سالی است که رواج بسیاری بین پسران و دختران ایالات متحده پیدا کرده و هنوز هم تعداد خواستگاران دختر بیشتر از خواستگاران پسر است.

 

اسکاتلند؛ خواستگاری در سال کبیسه

سال کبیسه سالی است که ما ایرانی ها هر 4 سال یک بار مهمان آن هستیم اما همین سال کبیسه برای کشوری چون اسکاتلند بسیار ویژه است که در قرن یازدهم، ملکه مارگارت به دخترها اجازه داد که در صورت تمایل شان از پسر مورد نظرشان، درخواست ازدواج کنند. ملکه مارگارت این رسم را در تاریخ 29 فوریه یک سال کبیسه رواج داد. بر اساس همین روایت و تاریخ دخترها هر 4 سال یک بار به خواستگاری پسر مورد علاقه شان می روند.

البته چندی بعد، رسم شد که اگر آن پسر پیشنهاد دختر را قبول نکند، مجبور است که در عوض یک دست پیراهن و یک جفت دستکش بچگانه برای دختر بخرد تا کینه را از دل او پاک کند!

دخترها می توانستند از نظر قانونی بعد از رسیدن به 12 سالگی و پسرها بعد از رسیدن به 14سالگی ازدواج کنند، گرچه ازدواج در آن سنین به ندرت انجام می شد ولی بعد از شروع سال 1929، سن قانونی ازدواج به 16 سالگی افزایش پیدا کرد. در کشور اسکاتلند، رضایت و اجازه والدین به هیچ وجه لازم و ضروری محسوب نمی شود.

در نتیجه اگر در کشوری دختر و پسری قبل از رسیدن به 18 سالگی قادر به گرفتن رضایت و اجازه پدر و مادرشان نمی شدند، به کشور اسکاتلند می رفتند تا در آنجا به عقد یکدیگر درآیند.

نتیجه گیری

به اعتقاد برخی کارشناسان خواستگاری دختر از پسر از آن قبیل موضوعاتی است که می‌تواند در آینده‌ای نزدیک به یک بحران اجتماعی تبدیل شود، بگذریم که خیلی‌ها هم، آن را نشانه تجدد و پیشرفت میدانند.

این روزها سبک زندگی به کلی تغییر کرده است اما می‌توان به راحتی این رسم را جا انداخت. وقتی خانواده دختری پسری را می‌بیند که متدین و سلامت است و معتاد نیست و خودشان دختری دارند که وقت ازدواجش است چرا نباید پیشنهاد دهنده باشند؟ چه اشکالی دارد اگر پسر خوبی را می‌شناسیم و می‌دانیم که استانداردهای یک همسر خوب را می‌تواند برای خود ما یا فرزندمان داشته باشد، خودمان به او پیشنهاد ازدواج بدهیم. بحث خواستگاری دخترها از پسرها بحثی است که باید برای فرهنگ سازی آن تلاش کرد.
باید در این مسئله مسئولان، فرهیختگان، اساتید دانشگاه، تجار و افراد فرهنگی جامعه پیشتاز باشند  تا مردم عادی بتوانند راحت‌تر این مسئله را بپذیرند. باید بدانیم آمار نشان می‌دهد در تهران بیش از 14 هزار ازدواج داریم که در آنها دختر خانم‌ها پیشنهاد دهنده بودند. اگر پیشنهاد دهنده دختر باشد هم آمار ازدواج بالاتر خواهد رفت و هم به مرور زمان این مراسم‌های مجلل و اضافی و مهریه‌های عجیب از بین می‌روند و این سنت‌های اشرافی و مصرف‌گرایانه که اصلا برای فرهنگ ما ایرانیان نیست از بین می‌رود.

منبع: روزنامه وارش