صدای جوان

صدای جوان، صدای نسل جوان، شغل، کار، درامد، ازدواج، مسکن، تفریح، اوقات فراغت

گروه جوان و ورزش     گروه جوان و معرفت     گروه جوان و محيط زيست     گروه جوان و ازدواج     گروه جوان و کارآفريني     گروه جوان و فرهنگ     :فهرست موضوعی

اگر همه آرزوها برآورده می شد، هیچ آرزوئی برآورده نمی شد || به زبانت اجازه نده که قبل از اندیشه ات به کار افتد || خلاقیت یعنی بهترین استفاده از داشته ها و شرایط کنونی || اگر می‌خواهید کاری را انجام دهید، هم‌اکنون انجامش دهید، وگرنه پشیمان خواهید شد
داستانهای مذهبی (ساده زیستی)
نگارنده : جوان ایرانی - ساعت ۸:۳٠ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۳/٧/٢٤
 

لزوم ساده زیستى براى پیشوایان مذهبى

 علا بن زیاد و عاصم بن زیاد، دو برادر بودند و در بصره زندگى مى کردند و از اصحاب و یاران امام على (ع) به شمار مى آمدند، علاء بیمار شد و بسترى گردید، حضرت على (ع) براى عیادت او به خانه او رفت، چشمش ‍ به خانه وسیع علاء افتاد، به او فرمود: این خانه با این وسعت را در این دنیا براى چه مى خواهى؟ با اینکه در آخرت به آن نیازمندتر مى باشی؟

سپس فرمود: مگر اینکه بخواهى با این وسیله به آخرت برسى. در این خانه افرادى را مهمان کنى، وصله رحم نمایى و حقوق لازم خود را ادا کنى که در این صورت به آخرت، نائل شده ای.

علاء عرض کرد: از برادرم عاصم، پیش تو شکایت مى کنم.

امام على: مگر او چه کرده است؟

علاء: عبائى پوشیده و از دنیا کناره گرفته است. (1)

********

و در اصول کافى آمده: ربیع بن زیاد در مورد برادرش عاصم، نزد على (ع) چنین شکایت کرد: او بر اثر کناره گیرى از دنیا، همسرش را غمگین نموده و فرزندانش را اندوهناک ساخته است.

امام على: عاصم را نزد من بیاورید.

عاصم را به حضور حضرت على (ع) آوردند، حضرت تا او را دید چهره درهم کشید و فرمود: از همسرت خجالت نکشیدى و به فرزندانت رحم ننمودى؟ گمان مى کنى که خداوند چیزهاى خوب و پاکیزه را براى تو حلال کرده ولى نمى خواهد تو از آنها بهره مند گردى، تو در نزد خدا پست تر از آن هستى که چنین نسبتى به او بدهى، مگر خداوند نمى فرماید: وَالْأَرْضَ وَضَعَهَا لِلْأَنَامِ فِیهَا فَاکِهَةٌ وَالنَّخْلُ ذَاتُ الْأَکْمَامِ

خداوند زمین را براى خلائق آفرید که در آن میوه ها و نخلهاى پرشکوفه است. (سوره مبارکه الرحمن -10 و11)

و مگر خداوند نمى فرماید: مَرَجَ الْبَحْرَیْنِ یَلْتَقِیَانِ بَیْنَهُمَا بَرْزَخٌ لاَّ یَبْغِیَانِ فَبِأَىِّ ءَالآءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ یَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَالْمَرْجَانُ.

دو دریا را به گونه ای روان کرد که با هم برخورد کنند. اما میان آن دو حد فاصلی است که به هم تجاوز نمی کنند. پس کدامین نعمتهاى پروردگارتان را انکار مى‏کنید؟ از آن دو، مروارید و مرجان خارج مى‏شود. (سوره مبارکه الرحمن -19 تا 22)

سوگند به خدا که بهره گیرى از نعمتهاى خدا با عمل، بهتر از یادآورى نعمتهاى خدا با زبان است، همانا خداوند مى فرماید: و َأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّکَ فَحَدِّث (و نعمتهاى پروردگارت را بازگو کن. ضحى-11)


عاصم عرض کرد: اى امیر مؤمنان! پس چرا خود شما به خوراک ناگوار و لباس خشن اکتفا کرده اى؟

امام على (ع) در پاسخ او فرمود: ویحک اِنَّ اللّه‏ عَزَّوَجَلَّ فَرَضَ عَلى اَئِمَّةِ الْعَدْلِ اَنْ یُقَدِّروا اَنْفُسَهُمْ بِضَعَفَةِ النّاسِ کَیْلا یَتَبَیَّغَ بِالْفَقیرِ فَقْرُهُ.

واى بر تو! همانا خداوند بر پیشوایان عدالت واجب کرده که خود را در لباس و خوراک با افراد ضعیف و فقیر هماهنگ کنند، تا فقر و تنگدستى، فقیر را به هیجان نیاورد که سر از فرمان خدا برتابد.

عاصم سخن مولایش على (ع) را پذیرفت. عباى خشن را کنار گذاشت و لباس نرم بر تن کرد و بر سر زندگى خود آمد. (2)

منبع:

1) نهج البلاغه صبحى صالح، خطبه 209. در اصول کافى، بجاى علاء، ربیع بن زیاد آمده است.

2) اصول کافی - باب سیرة فى نفسه ... حدیث 3، ص 410 و411 - ج 1.